Liturgia Eucharystyczna Ryt II

This is our translation of the Holy Eucharist: Rite Two from the 1979 BCP which we will use at the retreat in Poznan on August 23 – September 2. We would like to thank Rev. Dr. Gregory Neal for the permission to use his pictures to illustrate the text.

W marcu zamieściliśmy na blogu tłumaczenie Rytu II Nabożeństwa Eucharystycznego wg „Modlitewnika Powszechnego” (Book of Common Prayer) z 1979 r., które powstało z myślą o spotkaniu Przybliżyć Kościół Episkopalny. Przetłumaczyliśmy wówczas w całości Ryt II wraz z modlitwą eucharystyczną A oraz części zmienne (propria) na przypadającą w tym dniu pamiątkę Johna Donna, anglikańskiego kapłana i poety. Wersja, którą zamieszczamy poniżej, zostanie natomiast użyta na nabożeństwie eucharystycznym wieńczącym rekolekcje “Usłyszcie, co Duch Święty mówi do Kościoła” w Poznaniu. Propria, które dołączamy, przynależą więc do tej właśnie niedzieli. W naszym tłumaczeniu staraliśmy się  zachować równowagę pomiędzy wiernością tekstowi oryginalnemu oraz podobieństwem do analogicznych tekstów liturgicznych w języku polskim po to, aby treść, nie tracąc cech specyficznych anglikańskiej liturgii, była jednak maksymalnie rozpoznawalna dla polskiego ucha i oka. Dla lepszej orientacji w tekście dołączyliśmy do niego kilka ilustracji, za których udostępnienie dziękujemy prezbiterowi Zjednoczonego Kościoła Metodystycznego w Stanach Zjednoczonych, ks. dr Gregowi Nealowi.

ŚWIĘTA EUCHARYSTIA: RYT DRUGI

SŁOWO BOŻE

[Można zaśpiewać hymn, psalm lub pieśń na wejście.
Zgromadzeni wstają, celebrans mówi]

Błogosławiony niech będzie Bóg: Ojciec, Syn i Duch Święty.

Zgromadzeni I błogosławione Jego Królestwo, teraz i na wieki. Amen.

[Celebrans może odmówić następującą modlitwę]

Wszechmogący Boże, przed Tobą otwarte są wszystkie serca, Tobie znane są wszystkie pragnienia i żadna tajemnica nie jest przed Tobą zakryta: Oczyść myśli naszych serc przez tchnienie Twego Ducha Świętego, abyśmy doskonale Cię miłowali i godnie wysławiali Twe święte Imię, przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

[Jeśli jest to przewidziane, można zaśpiewać/odmówić następujący hymn, stojąc]

Chwała na wysokości Bogu
A pokój Jego ludziom na ziemi.

Panie Boże, Królu nieba,
wszechmogący Boże i Ojcze,
wielbimy Cię, dzięki Ci składamy,
wysławiamy Cię, bo wielka jest chwała Twoja.

Panie Jezu Chryste, Jednorodzony Synu Ojca,
Panie Boże, Baranku Boży,
który gładzisz grzechy świata;
zmiłuj się nad nami;
który siedzisz po prawicy Ojca:
przyjmij modlitwę naszą.

Albowiem tylko Tyś jest święty,
Tylko Tyś jest Panem,
Tylko Tyś Najwyższy,
Jezu Chryste,
Z Duchem Świętym,
w chwale Boga Ojca.
Amen.

[Przy innych okazjach użyte mogą zostać następujące formuły]

Panie, zmiłuj się.
Chryste, zmiłuj się.
Panie, zmiłuj się.

[bądź]

Kyrie eleison,
Christe eleison,
Kyrie eleison,

[albo]

Święty Boże,
Święty Mocny,
Święty Nieśmiertelny,
Zmiłuj się nad nami.

Kolekta [modlitwa] dnia

[Celebrans, zwracając się do zgromadzonych]

Pan z wami

Zgromadzeni I z tobą niech będzie Pan

Celebrans Módlmy się.

[Celebrans odmawia Kolektę]

Ty, który jesteś Panem nad wszelkimi mocami i potęgami, twórcą i dawcą wszelkich dóbr: Wyryj w naszych sercach miłość swego Imienia; spotęguj w nas prawdziwą wiarę; wzmocnij nas wszelkimi dobrami i wzbudź w nas owoc dobrych uczynków; przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana, który z Tobą i Duchem Świętym żyje i króluje, jeden Bóg, na wieki wieków. Amen.

Zgromadzeni Amen.

Czytania

[Zgromadzeni siadają. Następują czytania, zapowiadane przez lektora]

Czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa (4:1-2, 6-9)

A teraz, Izraelu, słuchaj praw i nakazów, które uczę was wypełniać, abyście żyli i doszli do posiadania ziemi, którą wam daje Pan, Bóg waszych ojców. Nic nie dodacie do tego, co ja wam nakazuję, i nic z tego nie odejmiecie, zachowując nakazy Pana, Boga waszego, które na was nakładam. Strzeżcie ich i wypełniajcie je, bo one są waszą mądrością i umiejętnością w oczach narodów, które usłyszawszy o tych prawach powiedzą: “Z pewnością ten wielki naród to lud mądry i rozumny”. Bo któryż naród wielki ma bogów tak bliskich, jak Pan, Bóg nasz, ilekroć Go wzywamy? Któryż naród wielki ma prawa i nakazy tak sprawiedliwe, jak całe to Prawo, które ja wam dziś daję? Tylko się strzeż bardzo i pilnuj siebie, byś nie zapomniał o tych rzeczach, które widziały twe oczy: by z twego serca nie uszły po wszystkie dni twego życia, ale ucz ich swych synów i wnuków.

[Po każdym z czytań lektor może powiedzieć]

Oto Słowo Pańskie

Zgromadzeni Bogu niech będą dzięki

[albo]

Tu kończy się czytanie

[Po każdym czytaniu może zostać zachowana cisza albo odśpiewany psalm, hymn lub pieśń.
Następnie wszyscy wstają, a diakon albo kapłan czyta Ewangelię z następującym wprowadzeniem]

Psalm responsoryjny [części oznaczone kursywą wypowiadają wszyscy]

Kto będzie przebywał w Twym przybytku, Panie,
kto zamieszka na Twojej świętej górze?

Ten, który postępuje bez skazy, działa sprawiedliwie,
a mówi prawdę w swoim sercu

i nie rzuca oszczerstw swym językiem;
ten, który nie czyni bliźniemu nic złego
i nie ubliża swemu sąsiadowi;

kto złoczyńcę uważa za godnego wzgardy,
a szanuje tego, kto się boi Pana;
ten, kto dotrzyma, choć przysiągł ze swoim uszczerbkiem;

ten, kto nie daje swoich pieniędzy na lichwę
i nie da się przekupić przeciw niewinnemu.
Kto tak postępuje, nigdy się nie zachwieje.

Święta Ewangelia naszego Pana Jezusa Chrystusa według św. Marka (7:1-8, 14-15, 21-23)

Zgromadzeni Chwała Tobie Chryste

Zebrali się u Niego faryzeusze i kilku uczonych w Piśmie, którzy przybyli z Jerozolimy. I zauważyli, że niektórzy z Jego uczniów brali posiłek nieczystymi, to znaczy nie obmytymi rękami. Faryzeusze bowiem, i w ogóle Żydzi, trzymając się tradycji starszych, nie jedzą, jeśli sobie rąk nie obmyją, rozluźniając pięść. I [gdy wrócą] z rynku, nie jedzą, dopóki się nie obmyją. Jest jeszcze wiele innych [zwyczajów], które przejęli i których przestrzegają, jak obmywanie kubków, dzbanków, naczyń miedzianych. Zapytali Go więc faryzeusze i uczeni w Piśmie: “Dlaczego Twoi uczniowie nie postępują według tradycji starszych, lecz jedzą nieczystymi rękami?” Odpowiedział im: “Słusznie prorok Izajasz powiedział o was, obłudnikach, jak jest napisane: Ten lud czci Mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode Mnie. Ale czci Mnie na próżno, ucząc zasad podanych przez ludzi. Uchyliliście przykazanie Boże, a trzymacie się ludzkiej tradycji, <dokonujecie obmywania dzbanków i kubków. I wiele innych podobnych rzeczy czynicie>”. Potem przywołał znowu tłum do siebie i rzekł do niego: “Słuchajcie Mnie, wszyscy, i zrozumiejcie! Nic nie wchodzi z zewnątrz w człowieka, co mogłoby uczynić go nieczystym; lecz co wychodzi z człowieka, to czyni człowieka nieczystym. Z wnętrza bowiem, z serca ludzkiego pochodzą złe myśli, nierząd, kradzieże, zabójstwa, cudzołóstwa, chciwość, przewrotność, podstęp, wyuzdanie, zazdrość, obelgi, pycha, głupota. Całe to zło z wnętrza pochodzi i czyni człowieka nieczystym”.

[Po Ewangelii czytający mówi]

Oto Ewangelia Pana.

Zgromadzeni Sława Tobie, Chryste.

Kazanie

[W niedziele i w większe święta, wszyscy stojąc odmawiają]

Nicejskie wyznanie wiary

Wierzę w jednego Boga,

Ojca Wszechmogącego,
Stworzyciela nieba i ziemi,
wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych.

I w jednego Pana Jezusa Chrystusa,
Syna Bożego Jednorodzonego,
który z Ojca jest zrodzony przed wszystkimi wiekami,

Bóg z Boga,
Światłość ze Światłości,
Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego.
Zrodzony a nie stworzony,
współistotny Ojcu,
a przez Niego wszystko się stało.
On to dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba.
I za sprawą Ducha Świętego
przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem.
Ukrzyżowany również za nas,
pod Poncjuszem Piłatem został umęczony i pogrzebany.
I zmartwychwstał dnia trzeciego,
jak oznajmia Pismo.
I wstąpił do nieba, siedzi po prawicy Ojca.
I powtórnie przyjdzie w chwale, sądzić żywych i umarłych,
a Królestwu Jego nie będzie końca.

Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela,
który od Ojca i Syna pochodzi,
który z Ojcem i z Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę,
który mówił przez proroków.

Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół.
Wyznaję jeden Chrzest na odpuszczenie grzechów.
I oczekuję wskrzeszenia umarłych
i życia wiecznego w przyszłym świecie.
Amen

Modlitwy przyczynne (ludu): [Poniżej znajduje się Forma IV, którą wykorzystaliśmy 31 marca w Krakowie. Na rekolekcjach w Poznaniu poprosimy natomiast uczestników o własne modlitwy]

[Diakon lub inny prowadzący]

Módlmy się za Kościół i za świat

Spraw, Wszechmogący Boże, aby wszyscy wyznający Twe Imię zostali zjednoczeni w Twojej prawdzie, żyli ze sobą w Twojej miłości i objawiali Twoją chwałę w świecie.

[Moment ciszy]

Panie, w swym miłosierdziu,
wysłuchaj modlitwy naszej.

Prowadź żyjących w tym kraju i wszystkie narody drogami sprawiedliwości i pokoju, abyśmy szanowali się wzajemnie i służyli wspólnemu dobru.

[Moment ciszy]

Panie, w swym miłosierdziu,
wysłuchaj modlitwy naszej.

Daj nam wszystkim głęboki szacunek do ziemi jako Twojego tworu, abyśmy właściwie używali jej zasobów w służbie innym oraz ku Twojej czci i chwale.

[Moment ciszy]

Panie, w swym miłosierdziu,
wysłuchaj modlitwy naszej.

Pobłogosław wszystkich tych, z którymi czujemy się blisko związani w życiu i spraw,
abyśmy służyli Chrystusowi w nich, i miłowali się wzajemnie jak On nas umiłował.

[Moment ciszy]

Panie, w swym miłosierdziu,
wysłuchaj modlitwy naszej.

Pociesz i ulecz wszystkich cierpiących na ciele, umyśle czy duchu, obdarz ich odwagą i nadzieją w ich potrzebie oraz udziel im radości Twego zbawienia.

[Moment ciszy]

Panie, w swym miłosierdziu,
wysłuchaj modlitwy naszej.

Zawierzamy Twemu miłosierdziu wszystkich zmarłych, aby spełniła się Twoja wola w
stosunku do nich, i prosimy, abyśmy mogli ze wszystkimi świętymi mieć udział w Twoim wiekuistym Królestwie.

[Moment ciszy]

Panie, w swym miłosierdziu,
wysłuchaj modlitwy naszej.

[Celebrans dodaje modlitwę końcową]

Wyznanie win

[Wyznanie win ma miejsce tutaj, jeśli nie było go wcześniej. W przeciwnym razie może zostać pominięte
Diakon lub celebrans wzywa]

Wyznajmy nasze grzechy przeciwko Bogu i naszemu bliźniemu.

[Można zachować ciszę]

[Duchowny i zgromadzeni modlą się wspólnie]

Najmiłościwszy Boże,
wyznajemy, że zgrzeszyliśmy przeciwko Tobie
myślą, mową i uczynkiem,
tym, co uczyniliśmy,
i tym, co zaniedbaliśmy.
Nie miłowaliśmy Cię całym naszym sercem;
nie miłowaliśmy naszych bliźnich jak siebie samych.
Szczerze żałujemy i odczuwamy głęboką skruchę.
Przez wzgląd na Twego Syna Jezusa Chrystusa,
zmiłuj się nad nami i przebacz nam;
abyśmy odtąd z radością wypełniali Twoją wolę
i podążali Twoimi drogami,
ku chwale Twego Imienia. Amen.

[Biskup, jeśli jest obecny, albo kapłan, wstaje i mówi]

Niech Wszechmogący Bóg zmiłuje się nad wami, odpuści wam wszystkie grzechy wasze przez Jezusa Chrystusa Pana naszego, umocni was we wszystkim, co dobre, i mocą Ducha Świętego zachowa was do życia wiecznego. Amen.

Życzenie pokoju

[Wszyscy stoją. Celebrans zwraca się do obecnych, mówiąc]

Pokój Pański niech zawsze będzie z wami.

Zgromadzeni I z tobą niech będzie Pan.

[Duchowni i zgromadzeni mogą wymienić pozdrowienie w imię Pańskie]

Komunia Święta (A)

[Celebrans może rozpocząć ofertorium jedną lub kilkoma sentencjami z Pisma Świętego
Podczas ofertorium można zaśpiewać hymn, psalm albo pieśń
Przedstawiciele zgromadzonych przynoszą diakonowi lub celebransowi dary chleba i wina oraz pieniądze lub inne ofiary. Zgromadzeni stoją podczas gdy ofiary są przekazywane i
umieszczane na ołtarzu]

Wielka Modlitwa Dziękczynna (Eucharystyczna)

[Zgromadzeni nadal stoją. Celebrans (biskup lub kapłan) zwraca się do nich i śpiewa lub mówi]

Pan z wami.

Zgromadzeni I z tobą niech będzie Pan.

Celebrans W górę serca.

Zgromadzeni Wznosimy je do Pana.

Celebrans Dzięki składajmy Panu Bogu naszemu.

Zgromadzeni Godną i sprawiedliwą jest rzeczą dziękować Mu i wysławiać Go.

[Następnie, zwracając się twarzą do ołtarza, celebrans kontynuuje]

Zaprawdę godną, dobrą i radosną jest rzeczą zawsze i wszędzie dzięki Tobie składać, Ojcze Wszechmogący, Stworzycielu nieba i ziemi.

[Tutaj śpiewa się lub odmawia odpowiednią prefację. W tym wypadku prefację na Dzień Pański do Boga Ojca]

Albowiem jesteś źródłem światłości i żywota, uczyniłeś nas na swój obraz i wezwałeś do nowego życia w Jezusie Chrystusie, naszym Panu”.

Wysławiamy Cię, łącząc nasze głosy z aniołami i archaniołami i z całym zgromadzeniem niebiańskim, którzy bez końca wyśpiewują ten hymn, głosząc chwałę Twojego Imienia:

Celebrans i zgromadzeni

Święty, Święty, Święty Pan Bóg Zastępów.
Pełne są niebiosa i ziemia Chwały Twojej.
Hosanna na wysokości.
Błogosławiony, który idzie w Imię Pańskie.
Hosanna na wysokości.

[Zgromadzeni stają lub klękają
Celebrans następnie kontynuuje]

Święty i łaskawy Ojcze: w swej nieskończonej miłości uczyniłeś nas dla siebie, kiedy zaś popadliśmy w grzech i zostaliśmy podporządkowani złu i śmierci, w swoim miłosierdziu posłałeś Jezusa Chrystusa, swego jedynego i wiekuistego Syna, aby dzielił z nami naszą ludzką naturę, żył i umarł jak jeden z nas, by nas pojednać z Tobą, Bogiem i Ojcem wszystkich.

On rozpostarł swoje ramiona na krzyżu i, posłuszny Twojej woli, złożył siebie samego w doskonałej ofierze za cały świat.

W nocy, zanim został wydany na mękę i śmierć, nasz Pan Jezus Chrystus wziął chleb i,
dzięki Tobie składając, łamał i dawał swoim uczniom, mówiąc: “Bierzcie i jedzcie: To jest Ciało moje, za was wydane. To czyńcie na moja pamiątkę”.

Po wieczerzy wziął kielich i, dzięki Tobie składając, dawał im, mówiąc: “Pijcie z niego wszyscy: To jest Krew moja Nowego Przymierza, która za was i za wielu jest wylana na odpuszczenie grzechów. To ilekroć czynić będziecie, na moją pamiątkę czyńcie”.

Przeto ogłaszamy tajemnicę wiary:

Celebrans i zgromadzeni

Chrystus umarł.
Chrystus zmartwychwstał.
Chrystus przyjdzie ponownie.

[Celebrans kontynuuje]

W tej ofierze chwały i dziękczynienia obchodzimy, Ojcze, pamiątkę naszego odkupienia. Wspominając Jego śmierć, zmartwychwstanie i wniebowstąpienia, ofiarujemy Ci te dary.

Uświęć je swoim Duchem Świętym, ażeby były dla Twego ludu ciałem i krwią Twego Syna,
świętym pokarmem i napojem nowego i wiecznego życia w Nim. Uświęć też nas, abyśmy z wiarą przyjęli ten święty Sakrament i służyli Ci w jedności, wytrwaniu i pokoju, i zgromadź
nas w dniu ostatecznym ze wszystkimi swymi świętymi w radości Twego wiecznego Królestwa.

O wszystko to prosimy przez Twego Syna Jezusa Chrystusa: Przez Niego, z Nim i w Nim, Tobie Boże, Ojcze wszechmogący, w jedności Ducha Świętego, wszelka cześć i chwała, teraz i na wieki. AMEN.

Przeto teraz, pouczeni przez naszego Zbawiciela Chrystusa,
ośmielamy się mówić:

Ojcze nasz, któryś jest w niebie
święć się imię Twoje;
przyjdź królestwo Twoje;
bądź wola Twoja jako w niebie tak i na ziemi;
chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj;
i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy;
naszym winowajcom;
i nie wódź nas na pokuszenie;
ale nas zbaw ode Złego.
Albowiem Twoje jest Królestwo
i moc, i chwała
na wieki wieków. Amen.

Łamanie chleba

[Celebrans łamie Chleb konsekrowany
Następuje moment ciszy
Następnie śpiewa się lub mówi]

[Alleluja.] Chrystus został złożony w ofierze jako nasza Pascha;
Przeto odprawiajmy nasze święto. [Alleluja.]

[Zwracając się do zgromadzonych, celebrans wypowiada następujące zaproszenie]

Dary Boże dla ludu Bożego.

[i może dodać]

Przyjmijcie je na pamiątkę tego, że Chrystus dla was umarł, i karmcie się Nim w waszych sercach przez wiarę, z dziękczynieniem.

[Duchowni przyjmują Sakrament pod obydwiema postaciami, a następnie od razu udzielają go zgromadzonym
Chleb i Kielich jest podawany z następującymi słowami]

Ciało (Krew) Pana naszego Jezusa Chrystusa niech cie zachowa w życiu wiecznym. [Amen.]

[albo]

Ciało Chrystusa, chleb z niebios. [Amen.]
Krew Chrystusa, kielich zbawienia. [Amen.]

[W czasie udzielania Komunii śpiewa się niekiedy hymny, psalmy lub pieśni]

[Po Komunii celebrans wzywa]

Módlmy się.

Celebrans i zgromadzeni

Wiekuisty Boże, Ojcze niebieski,
łaskawie przyjąłeś nas jako żywych członków [wspólnoty]
Twojego Syna, naszego Zbawiciela Jezusa Chrystusa,
i nakarmiłeś nas duchowym pokarmem
w Sakramencie Jego Ciała i Krwi.
Poślij nas teraz w świat w pokoju,
i daj nam siłę i odwagę,
abyśmy Cię miłowali i służyli Ci
w radości i prostocie serca,
przez Chrystusa, naszego Pana. Amen.

[albo]

Wszechmocny i wieczny Boże,
dziękujemy Ci za to, że nakarmiłeś nas duchowym pokarmem
najdroższego Ciała i Krwi
swego Syna, naszego Zbawiciela Jezusa Chrystusa,
i że w tych świętych tajemnicach dajesz nam pewność,
że jesteśmy żywymi członkami ciała Twego Syna
i dziedzicami Jego wiecznego Królestwa.
A teraz, Ojcze, poślij nas,
abyśmy sprawowali dzieło, które nam powierzyłeś,
miłowali i służyli Ci
jako wierni świadkowie Chrystusa, naszego Pana.
Tobie, Jemu i Duchowi Świętemu
niech będzie cześć i chwała, teraz i na wieki. Amen.

[Biskup, jeśli jest obecny, albo kapłan, może udzielić błogosławieństwa zgromadzonym]

[Diakon albo celebrans rozsyła zgromadzenie słowami]

Idźmy w imię Chrystusa.

[albo]

Idzcie w pokoju miłować i służyć Panu.

[albo]

Idzcie w świat, radując się mocą Ducha Świętego.

[albo]

Błogosławmy Panu.

W każdym wypadku zgromadzeni odpowiadają Bogu niech będą dzięki.

 

Leave a Reply